ما با شما در آشتى هستيم ؛ من همراه شما آفريدگارى را كه جز او خدايى نيست ، مىستايم . من ، تا به شما نامه ننويسم ، با شما پيكار نخواهم كرد . از اين رو ، به دين اسلام درآى يا سرگزيت بپرداز ؛ از خدا و پيامبر او و فرستادگان پيامبر خدا پيروى كن و ايشان را گرامى دار ؛ جامهء نيكو بر تنشان بپوشان ، نه جامهء خشن ( 3 ) . بر تن زيد جامه زيبا بپوشان . چون هرگاه فرستادگان من خشنود گردند ، من نيز خشنود مىگردم . سرگزيت معلوم گشته است . اگر مىخواهيد كه بيابان و دريا در آرامش باشد ، از خدا و پيامبر او پيروى كنيد . به جز حقّ خدا و پيامبرش ، همهء آن حقوقى كه تازيان و جز تازيان بر شما داشته‌اند ، از شما برداشته مىشود . اگر بىآنكه فرستادگان مرا خرسند سازى ، بازشان گردانى ، تا با شما پيكار نكنم ، خردسالان را اسير نگيرم و سالمندان را از دم تيغ نگذرانم ، چيزى از شما نخواهم پذيرفت ؛ زيرا كه من پيام‌آور راستين خدا هستم و به خدا و كتابها و پيامبرانش ، ايمان دارم . نيز بر اين باورم كه مسيح پسر مريم ، كلمهء خدا و پيام‌آور او است . پيش از آنكه گزندى به شما رسد ، نزد من بيا ، زيرا من به فرستادگان خويش دستور داده‌ام كه با شما به نيكى رفتار كنند . به حرمله سه بار شتر جو ده ؛ وى براى شما پايمردى و شفاعت كرده است . اگر پاس خاطر خدا و پايمردى حرمله نبود ، بىآنكه نوشته‌اى به سوى شما بفرستم ، سپاه اسلام را در برابر خود مىديديد . اگر از فرستادگان من فرمان بريد ، بىگمان در پناه خدا و محمد و ياران وى خواهيد بود . شرحبيل ، أبيّ ، حرمله و حريث بن زيد طائى ، فرستادگان من‌اند . من به هر آنچه اينان دربارهء تو داورى كنند ، خرسند خواهم بود ، و شما به راستى در پناه خدا و محمد فرستادهء او خواهيد بود . اگر فرمان بريد ، گزندى به شما نخواهد رسيد . مردم مقنا را به سرزمين خودشان ، روانه سازيد . 1 . أيلة : نام شهرى است كوچك و آباد از آن يهود ، بر ساحل درياى سرخ از سوى شام . گويند كه اين شهر ، پايان حجاز و آغاز سرزمين شام است . يهود اين شهر ، پيمان نامه‌اى در دست دارند . هنگام بستن اين پيمان ، مردم ايله سيصد نفر بوده‌اند ( مغازى ، واقدى ، 3 / 1030 ، ياقوت ، 1 / 422 ) . - م . 2 . مريحنّا پسر رؤبه فرمانرواى شهر أيله بوده است كه خود نزد پيامبر اسلام ( ص ) آمد و با وى پيمان صلحى بست ( واقدى ، همان ) . - م . 3 . در متن « الغزاء » آمده و معنى اين كلمه به درستى روشن نيست ، شايد « الغزاة » و به معنى پيكار بوده است ، به قياس ترجمه شد ؛ بنگريد : ( النّهاية ، ابن اثير ، 3 / 366 ) . - م .